Allemaal GOUD in gesprek?

Is dat nu echt nodig? Waarom moeten we allemaal met elkaar in gesprek? Al die dialoogtafels leiden toch tot niets? Ik weet trouwens toch al hoe het zit… Die anderen, die snappen er niets van…

Ik ben een bakkersdochter, opgegroeid in een klein dorp. Iedereen kende ons en ook na sluitingstijd van de winkel kon je gewoon aan de deur je brood nog halen en uiteraard kon dat ‘opgeschreven’ worden. In het dorp woonden geen buitenlanders totdat de Union fabriek ging uitbreiden en de eerste buitenlandse werknemers hun intocht deden. “Geen verkoop aan de deur voor hun en niet opschrijven! Denk erom!” Mijn vader moest er niets van hebben “die buut’nlanders”. Totdat mijn moeder , die altijd in de winkel stond, goede verhalen vertelde over de nieuwe klanten. “Vriendelijke mensen … dat is ook wat als je je gezin moet achterlaten.”

“Nou oké, zeg maar dat ze ook kunnen opschrijven. Buut’nlanders mot ik nie maar dissen bint ans!”             

Lees meer